ظریف اتهامات علیه اوکراین را رد کرد



پس از انتشار مطلبی در برخی رسانه ها درباره اوکراین و تایید وی به وزیر امور خارجه سابق کشورمان، ظریف به ایسنا گفت: من هیچ موضع و تحلیلی درباره اوکراین ندارم.

بر اساس این گزارش، طی ساعات اخیر مطلبی با عنوان «پیروزی نهایی جنگ اوکراین» در چند رسانه منتشر شده و از محمدجواد ظریف به عنوان نویسنده این تحلیل نام برده شده است.

ظریف گفت: تحلیل چاپی تحلیل مهمی است اما من نویسنده آن نیستم.

به گزارش فرارو، این تحلیل متعلق به مهدی تدینی مورخ است که با تیتر «خرس سیبری و شکارچیان پیر» در کانال وی منتشر شده است.

تدینی در کامنتی در کانال خود نوشت: این مطلب از من (خرس سیبری و شکارچی پیر) صبح امروز در وب سایت و گروهی به نام محمدجواد ظریف منتشر شده است. اشکالی ندارد، اما فکر می کنم. برای ظریف مشکل ساز خواهد شد.لطفا اطلاع رسانی شود.

متن یادداشت های منتشر شده به شرح زیر است:

درست از کجا شروع کنیم؟ آلمان مصمم است که دانزیگ را به بهانه اختلافش با لهستان تصرف کند. اروپا در آستانه یک جنگ “ملی” است که می تواند به یک جنگ “جهانی” تبدیل شود. در آن زمان در فرانسه شعاری منتشر شد: “چرا باید برای دانزیگ بمیریم؟” بدون شک اروپا با وضعیتی مانند امروز مواجه است: “چرا برای کیف بمیریم؟” اگر جنگ جهانی شروع شود، همانطور که از دیروز شروع شده شروع می شود و اگر جنگ جهانی پایان یابد، همانطور که می بینیم متوقف می شود.

اروپا پیر و ضعیف و غرق در گمنامی است. ایالات متحده به طور فزاینده ای در دفاع از ارزش های خود غیرحرفه ای می شود. اما واقعیت این است که مسائل سیاسی را نمی توان «حماسه» و «سوار» نامید. فقدان پاسخ نظامی به روسیه یک منطق است و اطلاعاتی پشت آن وجود دارد، حتی اگر غرب مطمئناً “نبرد نمی کند”.

این پیروزی رعد اسا به شکست بزرگی برای روسیه منجر خواهد شد که در درازمدت ضررهای خود را به همراه خواهد داشت و به نظر می رسد غرب عمدا روسیه را به این سمت هدایت کرده است. کارشناسان آمریکایی پیش بینی می کنند که امروز در اواسط دهه 1990 چه اتفاقی خواهد افتاد. وقتی به کلینتون هشدار داده شد، گسترش ناتو به شرق روسیه را به مسیر اشتباهی سوق خواهد داد. روسیه دو دهه است که نمی تواند این ترس ها را عملی کند (اولین گروه از کشورهای بلوک شرق در سال 1999 به ناتو پیوستند و ناتو در سال 2004 به مرز روسیه رسید).

اگر در مقیاس «سالانه» به مسئله نگاه کنیم، روسیه پاسخی شکسته به غرب و اوکراین داده است، اما مقیاس بررسی تاریخی «سال» نیست، بلکه «دهه‌ها» است. مشکلات روسیه با این تهاجم نه تنها حل نشدنی است، بلکه به گونه ای محدود شده است که دیگر حل نشده و در میان مدت حل خواهد شد. برای اینکه بفهمیم چرا باید بیان مشکل درست را بنویسیم. شکل مسئله ای که در رسانه ها مطرح می شود و مفهوم آن شکل اشتباه مسئله است. مواجهه روسیه با غرب مشکلی ندارد! در عوض، این سوال مطرح می شود که “روسیه بعداً بین دو میدان گرانشی شرق و غرب چه باید بکند؟” آنچه باعث توسعه ناتو در شرق می شود، اراده این کشورهاست، نه فقط خواست آمریکا یا ناتو! تمایل همسایگان روسیه برای اتحاد نظامی با غرب ریشه در خاطرات بد دیکتاتوری کرملین دارد.

پوتین کی یف را به دست گرفت، زلینسکی دستگیر شد یا فرار کرد و یک دولت جدید طرفدار روسیه تشکیل شد که نسبت به دولت یانوکوویچ بی کفایت و نفرت انگیزتر بود. همان سیاستمدار طرفدار روسیه در جنبش یورومیدان در اوایل سال 2014 برکنار شد. اگر روسیه قبل از عملیات نظامی و بمباران بی‌سابقه‌ای خوش شانس بود که نفوذ سنتی خود را در اوکراین حفظ کرد، از این پس باید از اوکراین توسط نیروهای بایون دفاع کند – برای به دست آوردن قلب اوکراین، تعیین‌کننده‌ترین عامل در درازمدت. می توانید بگویید: “مشکلی نیست!” با تپانچه از اوکراین دفاع خواهد کرد! آره! ممکن است سال ها طول بکشد، اما در دراز مدت ممکن نیست.

روسیه مقصر است! مردی مست زن و بچه اش را کتک می زد، سال ها وانمود می کرد که شخصیت خوبی دارد و دیگر کمربند خانوادگی نمی بندد! اما روس ها به کمد قدیمی برگشتند، یک بطری ودکا بیرون آوردند و زن و فرزندانش را کتک زدند. این نگرش بدترین پیام را برای سایر همسایگان روسیه (مانند مداخلات اخیر در بلاروس و قزاقستان) ارسال می کند. به عنوان یک ناظر خارجی از سرنوشت اوکراین، من معتقدم که برای اوکراین بهتر است در رویکردهای غربگرایانه میانه رو باشد تا تعادل مثبتی در برابر روسیه و غرب ایجاد کند و از ناتو بیگانه باشد. اما اگر بخشی از مردم اوکراین در روسوفوبیا خود غیرمنطقی عمل کنند، اشتباه روسیه حتی خطرناک تر و غیرمنطقی تر خواهد بود.

در این میان، غرب و اروپا – با بیزاری و بی ادبی خود – به عنوان پیران خردمند، جوان مرعوب را به خشونت مستانه سوق دادند تا او را برای مدت طولانی سرکوب کنند. از فردای پیروزی، اوضاع از روسیه پوتین ناراضی بود و غرب با جلوگیری از درگیری نظامی، هزینه های خود را تا حد ممکن کاهش داد. در یک کلام: غرب نمی تواند دندان خرس سیبری را بکشد، اما خرس را مجبور کرده است طعم گوشت تلخ و چربی را گاز بگیرد تا سریعاً آن را رها کند یا در فک خود بفشارد. سال ها دندان هایش ضعیف شده بود. عاقل با خرسی که تله می گذارد عصبانی نیست.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم